تقدیر
می خواهم بگویم تنهائی ما آدمها مثل رودخانه ای همیشه در ما جاری ست و
روزی که پرواز به سوی ملکوت اعلی کنیم آنگاه دیگر تنها نیستیم همچون فرزندی
در آغوش مادر آرام می گیریم و آن لحظه عجب حالی داریم و من امروز رسته از 
هر وابستگی آرامم .می بینم سفر نزدیک است و باید لبخند بزنم
بر هر آنچه تقدیر من است.
زندگي شيرين است، مثل شيريني يك روز قشنگ.